yoghurtverslaving

Ik moet behoorlijk mijn best doen om echt het aantal dagelijks geoorloofde punten ‘op te eten’. Omdat je je al meer bewust bent van hetgeen je binnenkrijgt doordat het genoteerd wordt, worden ongezonde dingen al gemakkelijker aan de kant gezet. En daardoor blijf ik vaak ‘s avonds na het eten met een behoorlijk saldo zitten. De kinderen liggen op bed, de boel is aan kant en ja, wat ga ik dan nog doen met die 10 punten? 2 Sneetjes brood lekker dik beleggen met 2 plakken kaas? Een halve zak chips? 4 Plakjes cake? Keuze genoeg natuurlijk, maar ik wil nu dan ook wel verantwoorde keuzes maken. Dus neem ik trouw een bak yoghurt met muesli en fruit. 5 Punten. En daarna nog een paar biscuitjes voor de smaak. 5 Punten. Vult allemaal behoorlijk en ik krijg er een gezond gevoel van.

Ik heb de Griekse yoghurt – 0% vet – ontdekt. Zalig gewoon. Heerlijk vol van smaak, net of je een grote bak slagroom zit te eten. Wat een traktatie! Jammer dat ik op het kantoor waar ik werk geen koelkastje ter beschikking heb, anders had ik bakken vol van dat heerlijke Griekse spul ingeslagen! Kan iemand verslaafd raken aan yoghurt?

Er schoot met net trouwens te binnen dat 2012 een schrikkeljaar is, dus dat mijn uitdaging eigenlijk niet 365, maar 366 dagen moet duren. Dat laatste klinkt niet zo mooi, dus ik ga het gewoon in een dag sneller doen.

Dag 16: nog 349 te gaan.


geen nieuws is goed nieuws?

Gek dat ik enkel de behoefte heb om te schrijven als het niet goed gaat. Dat was dan ook de aanleiding van dit blog, want anderhalve week geleden voelde ik me echt verschrikkelijk k***e. Ik weet dat ik niet overmoedig moet worden, want ik ben er nog lang niet. Ik heb namelijk nog een heleboel kilo’s en een heleboel dagen – 350 om precies te zijn – te gaan.

Afgelopen dinsdag was er een nieuwe weegdag. En voilà; 1,2 kilo er af! Ik vond dat toch wel een superprestatie voor een eerste week. 6 Jaar geleden ging het ook zo soepel en ik weet dat ik het nu weer kan. De enige valkuil die er straks aan zit te komen is het moment dat ik denk dat ik het verder wel zelf kan. Zonder hulp van anderen en zonder controle. Maar deze keer trap ik er niet in en zal ik heel erg lang, misschien wel levenslang, mijn gewicht moeten verantwoorden aan anderen. Ik krijg levenslang, want ik ben een crimineel. Mijn misdaad? Mijn eigen lichaam verwaarloosd. Maar nu sta ik helemaal klaar om mijn leven te beteren. En dat doe ik zelf, thuis, met een enkelband.

Ik kan nauwelijks wachten op het volgende weegmoment en dat gelukzalige gevoel dat ik kreeg toen ik zag dat die kilo’s er af waren!

Dag 15: 94,5 kilo


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.